Związek Harcerstwa Rzeczypospolitej powstał w 1989 roku. Na płaszczyźnie ideowej i programowej jest kontynuatorem tradycji i myśli wychowawczej wielu pokoleń harcerek i harcerzy. Opiera się nie tylko na przyjęciu tradycji i spuścizny intelektualnej, ale także na czynnym zaangażowaniu harcerek i harcerzy, którzy rozpoczynali swoją harcerską przygodę jeszcze w okresie dwudziestolecia międzywojennego . Dokument, który szczegółowo i precyzyjnie określa założenia, cele i normy wychowawcze Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej to „Podstawowe zasady wychowania harcerskiego w ZHR”. Na jego podstawie przedstawię zasady wychowania w Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej.

     W harcerskim systemie wychowawczym, jak i w każdej organizacji harcerskiej drużyna jest właściwie wszystkim. A już na pewno kwintesencją harcerskiego środowiska. Ona stanowi dla tych chłopców cały harcerski świat. Zarówno jest sceną wszystkich wydarzeń harcerskich, jak i zespołem najbliższych kolegów. W drużynie wreszcie znajduje się ten, który ich swoją osobowością do harcerstwa przyciągnął czyli drużynowy. Patrząc od strony drużynowego, drużyna zajmuje najważniejsze miejsce, gdyż to w niej właśnie znajdują się główne podmioty pracy wychowawczej, czyli chłopcy, to w drużynie tworzone są i realizowane przedsięwzięcia wychowawcze, to drużyna wreszcie stanowi dla drużynowego miejsce realizacji jego pasji, jest próbą i wyzwaniem jednocześnie. W tym artykule zobaczymy czym jest drużyna w harcerskim systemie wychowawczym i jaką rolę odgrywa w niej drużynowy .