„Nasza pamięć nie sięga tak daleko, by dokładnie opisać nasze początki…”

Te słowa możemy przeczytać w jednej z kronik harcerskich, które powstawały na przestrzeni 23 lat. To już bowiem tyle lat, choć z pewnymi przerwami w swojej działalności, liczy sobie drużyna harcerska w naszym seminarium. Swoje powstanie zawdzięcza ona przede wszystkim o. Dominikowi Orczykowskiemu, zwanemu Pogodnym Orlikiem, który w 1982 roku będąc podczas wakacji na kursie przewodnikowskim postanowił, że nie będzie tworzył planu pracy dla drużyny, która nie istnieje i założy konkretną jednostkę harcerską u kapucynów i że będzie się ona składała z kleryków. Jak powiedział, tak uczynił i jeszcze tego samego roku powstała 1 Próbna Drużyna Harcerzy im. św. Franciszka z Asyżu. Wówczas liczyła ona 13 osób, które uczestniczyły regularnie we wspólnych harcerskich Eucharystiach, kominkach, zbiórkach czy wyjazdach. Po zakończeniu swojej formacji w seminarium zostali oni rozesłani na różne placówki naszego kraju i jak mogli służyli harcerskiej braci. Z całej tej grupy na szczególną uwagę zasługuje o. Józef Marecki, który w 1987 roku trafił do Stalowej Woli Rozwadowa i założył tam drużynę, która obecnie jest już szczepem harcerskim Leśne Plemię. Z tego środowiska do naszego zakonu w 1991 roku wstąpił dh Marek Rodziewicz, zwany Rudym, który próbował wskrzesić w jakiś sposób harcerskiego ducha w kapucyńskim seminarium. Na początku był sam, lecz po pewnym czasie dołączyli do niego, zachęceni przez o. Józefa Mizerę, ówczesnego prowincjała, trzej bracia: Michał Myszka, Roman Miś i Tomasz Harhala i wspólnie utworzyli patrol wędrowniczy przy 19 Krakowskiej Lotniczej Drużynie Harcerzy. We wrześniu 1994 roku do tej grupy dołączyli kolejni bracia druhowie: Piotr Borys, Leszek Ferenc, Kazimierz Golec, Jacek Kołtun, Radosław Kubiś i Piotr Szaro. W ten sposób na nowo powstała kapucyńska drużyna harcerska, która w grudniu tego samego roku została zgłoszona jako drużyna wędrowników, a jej drużynowym został br. pwd Marek Rodziewicz HO. 27 lutego 1995 roku rozkazem L 1/95 definitywnie została reaktywowana 1 Próbna Drużyna Harcerzy im. św. Franciszka z Asyżu przy Wyższym Seminarium Duchownym Braci Mniejszych Kapucynów w Krakowie. Jej celem stało się przygotowanie do pracy w duszpasterstwie, samodoskonalenie się i służba. W marcu 1996 roku bracia druhowie zwrócili się z prośbą o zarejestrowanie ich drużyny jako Krakowski Krąg Harcerzy Starszych Wywierzysko im. Poverella. W kręgu było wówczas 11 braci, a jej przewodniczącym został br. pwd Piotr Szaro HO. W międzyczasie, to znaczy w styczniu 1996 roku, w naszym klasztorze nowicjackim w Sędziszowie Małopolskim została zawiązana 1 Kapucyńska Drużyna Wędrowników Silentium im. br. Leona Wojnara, której inicjatorem i jednocześnie drużynowym został br. phm Marcin Świąder HR. Te wydarzenia sprawiły, że we wrześniu 1996 roku w krakowskim klasztorze istniały dwie drużyny harcerskie: KHS Wywierzysko im. Poverella i 1 KDW Silentium im. br. Leona Wojnara. Ich zjednoczenie nastąpiło podczas spotkania integracyjnego, które miało miejsce 8 października 1998 roku. Wówczas powstał Krąg Harcerzy Starszych Igniculus im. św. Franciszka z Asyżu, który istnieje po dziś dzień. W tajnym głosowaniu  Przewodniczącym Kręgu wybrany został dotychczasowy drużynowy 1 KDW Silentium br. phm Marcin Świąder HR.Dotychczas bracia harcerze z obu drużyn, jak na nich przystało, zdobywali stopnie i sprawności harcerskie, uczestniczyli w obozach letnich, odwiedzali zimowiska zaprzyjaźnionych drużyn, pełnili Białą Służbę (w 1995 roku w Skoczowie i w 1997 roku w Krakowie), brali udział w kursie przewodnikowskim (1997 rok - Czarlina), a także w pielgrzymce na Jasną Górę, aby zawierzyć Matce Bożej ZHR (13 – 15 sierpień 1996) i nieustannie pełnili służbę Bogu i Polsce, wszędzie tam, gdzie było to konieczne. Po zjednoczeniu, w kręgu powstały dwa plutony, które zachowały dawne nazwy drużyn istniejących w kapucyńskim seminarium, to znaczy Wywierzysko (jego plutonowym był br. ćw. Jacek Kołtun) i Silentium (jego plutonowym był br. wyw. Janusz Lemański). Z czasem powstał pluton, który składał się z kleryków innych seminariów duchownych w Krakowie, a przyjął on nazwę Viatores. Od tego momentu harcerstwo jeszcze bardziej zagościło w życiu naszego seminarium. Bracia druhowie angażowali się we wszelkie wydarzenia, dając przykład wiernej służby Bogu i Polsce. W tym samym czasie nasz Krąg podjął inicjatywę współpracy międzyseminaryjnej na terenie Krakowa na płaszczyźnie harcerskiej. Do współpracy włączyli się przedstawiciele 10 z 23 domów formacji seminaryjnej w Krakowie. Pierwszym nieoficjalnym spotkaniem kręgów harcerskich istniejących w seminariach był wspólny opłatek, który odbył się 14 stycznia 1999 roku w naszym klasztorze. Uczestniczyli w nim przedstawiciele następujących seminariów: Pijarzy, Michalici, Trynitarze, Reformaci, WSD Sosnowiec, WSD Kraków. Celem tego spotkania było wyłonienie ze środowisk seminaryjnych kleryków zainteresowanych współpracą międzyseminaryjną na płaszczyźnie harcerskiej, skierowaną ku odrodzeniu tradycji Harcerskich Kręgów Kleryckich w Krakowie.